پی نوشت:فردا من و پوت هم عازم زیارت حرمش هستیم البته من جدا و پوت هم جدا. امیدوارم پارادوکس عزیزم را هم در این سفر بالاخره بعد از مدتها ببینم

(آنها که کتاب خدا را تلاوت کرده و نماز به پا میدارند و از آنچه خدا روزی اشان فرموده پنهان و آشکار به فقیران انفاق میکنند و امید تجارتی دارند که هرگز زیان و زوال نخواهد یافت.)

فعل یتلون فعل مضارع استمراری است که برای مستحبات به کار میرود. یعنی استمرار در انجام تلاوت قرآن که یک عمل مستحبی است و استحباب نیز به معنی ایجاد علاقه کردن است یعنی باعث میشود که در خواندن نماز و همچنین انفاق علاقه ای به وجود آید با تلاوت قرآن کریم.
و افعال اقاموا و انفقوا ماضی هستند و برای اعمال واجب به کار میروند یعنی اقامه نماز و انفاق دو عمل واجبی هستند که تلاوت قرآن در حب آنها موثر است.
۱ـ کلمه ممّا (من ما) یعنی از آنچیزی که به آنها داده ایم انفاق کنند. فقط شامل مال و اموال نیست بلکه تمامی نعمتهایی که خداوند به انسان بخشیده است را شامل میشوند.
۲ـ و همچنین (ممّا رزقناهم) بدین معنا است که همه آنچیزی که ما داریم از خداست و ما چیزی از خود نداریم.
(سرّا و علانیة) نیز به معنای پنهان و آشکار است. و کلمه علانیة نیز شامل خلوصی است که در سرّا ذکر شده است و هدف از آن یک هدف الهی است و اینگونه نیست که شخص عمل نیکی را آشکارا انجام دهد که تا پیش از آن در خلوتهایش غافل بوده است.

پیش از آنکه کسی از تو چیزی خواهد خواهشش را برآور زیرا چون او را به پرسش از خود نیازمند کنی پیش از آنچه بدو بخشی از آبرویش خواهی گرفت.
                                      حضرت محمد(صلی الله علیه و آله)

از بخشش اندک شرم مدار٬ چرا که نومید کردن دیگران از آن ناچیزتر است. سخاوت محبت را در دلها میکارد.
                                      حضرت علی(علیه السلام)

پی نوشت: فعلا به همین ۲ تا عمل کنیم تا بعد

            یا مولای اذن دخول میدهید؟!!

اللهم انی وقفت علی باب من ابواب بیوت نبیک صلواتک علیه و اله و قد منعت الناس ان یدخلوا الا باذنه فقلت یا ایها الذین امنوا لا تدخلوا بیوت النبی الا ان یوذن لکم اللهم انی اعتقد حرمة صاحب هذا المشهد الشریف فی غیبته کما اعتقدها فی حضرته و اعلم ان رسولک و خلفائک علیهم السلام احیاء عندک یرزقون یرون مقامی و یسمعون کلامی و یردون سلامی و انک حجبت عن سمعی کلامهم و فتحت باب فهمی بلذیذ مناجاتهم و انی استاذنک یا رب اولا و استاذن رسولک ثانیا و استاذن خلیفتک الامام المفروض علی طاعته علی ابن موسی الرضا علیه السلام و الملائکة الموکلین بهذه البقعة المبارکة ثالثا ءادخل یا رسول الله ءادخل یا حجة الله ءادخل یا ملائکة الله المقربین المقیمین فی هذا المشهد فاذن لی یا مولای فی الدخول افضل ما اذنت لاحد من اولیائک فان لم اکن اهلا لذلک فانت اهل لذلک

تمام شب بر سر جانماز شوقت به اشک گذشت و تو بر دلم عقد محبت جاری کردی و سینه درد آلودم را با خمی از می آرام دادی. تمام شب  نگاهم را به گوشه ای دور از آسمان پر ستاره تو دوختم و آرام آرام گریستم از دوری و فراقت و تو ستاره ای بر سر زلف سیاهم نشاندی و عروس آسمانم کردی.

مست شدم٬ بست شدم بر در میخانه تو
                  نور بده٬ شور بده٬ بـــــاده مستــــــــانه بده

سوخته ام وز هوست٬ غرق شدم در نفست
                     میشکنم٬ میشکنم٬ روحی و ریحانه بده

هستی من٬ مستی من٬ مایه سرمستی من
                        من رهی راه توام یک دل جانانه بده

نور تویی٬ حور تویی٬ شکر انگور تویی
                       خرقه تهی کن ز برم٬ خرقه پروانه بده

                                                             جمعه ۱۷/۳/۸۷

                در ظلمت من پنجره ای باز کن از نور...

تا چهل روز دیگر اینجا نمی آیم. خانه ام را به خدا میسپارم. خانه ای که با عشق آجر به آجرش را چیدم با چشمان اشکبار و نگران. خدایا چقدر درد کشیدن به امید مهر تو زیباست. خانه ای در دلم با آجرهایی از جنس خانه آسیه در جوار خودت توی بهشت بنا کن. آجر به آجر دانه به دانه روی هم میگذارم اشکهایم را تا اوج گیرد تا لاهوت. هر چه پیش آید ما را خوش آید ای راه ساز بنده نواز.

خداحافظ تا ۴۰ روز دیگر ای نوشته های خیسم.

                        بده جان مرا آرام دیگر

به جان تو که امروزم ببینی

                 که صبرم نیست تا ایام دیگر

اگر یک ذره رحمت هست بر من

                     مکن تاخیر تا هنگام دیگر

اگر امروز در بر من ببندی

                   در افتم هر دمی از بام دیگر

مرا در دست اندیشه بمسپار

            که اندیشه است خون آشام دیگر

می خام ار نگردانی تو ساقی

                   مرا زحمت دهد صد خام دیگر

بنه نامم غلام درد نوشان

                    نمی خواهم خدایا نام دیگر

                                           حضرت مولانا

پ.ن: امروز دختر داداشم (محیای عزیزمان) متولد شد. محیای عزیز امروز روز آفرینش توست و تو موجودی هستی بسیار کوچک و لطیف و من در حیرتم از خدایی که تو را به این زیبایی آفرید.